12e zondag door het jaar (2026) Worden wij ook op pad gestuurd?
Frank Geleyn
Welkom
Gebed:
Heer,
wanneer wij samen zijn in Uw naam,
dan bent U aanwezig. Dat hebt U beloofd.
Niemand kent ons zo goed als U,
wat ons bezig houdt gaat U ter harte.
Gij kent ons zoeken, onze twijfels,
onze vragen, onze vreugde en onze pijn.
We stellen ons open voor Uw liefde en Uw woord, Uw inspiratie.
Raak ons aan.
Raak ons aan opdat wij nog meer mensen worden naar Uw beeld.
Lied: 110 voor allen die zoeken naar waarheid en het evangelie willen verstaan
(De lezingen van deze zondag zijn nogal pittig. Verwacht je dus aan straffe taal)
De evangelielezing van vandaag kadert in de zending die Jezus geeft aan zijn 12 discipelen. Twee per twee stuurt Hij hen op pad. Zijn opdracht is: ga aan de mensen vertellen dat het Koninkrijk van de hemelen vlakbij is. Veel materiële dingen mogen ze niet meenemen. Hij geeft hun wel enkele tools mee: ze kunnen genezingen verrichten en kwade geesten (of demonen genoemd) verdrijven. Als wij volgelingen van Jezus proberen te zijn, we ons door Hem geïnspireerd weten, worden wij dan ook op pad gestuurd? Naar wie of wat? Op welke manier? Wat mogen wij meenemen? Welke tools geeft Hij ons? In vers 16 van Matteüs hoofdstuk 10, wat voorafgaat aan de lezing van vandaag waarschuwt Jezus ons ook: ik stuur jullie erop uit als schapen onder wolven. Dat voelt aan alsof er reden is om bang te zijn. Wie zijn die wolven? Moeten we bang zijn? Laten we luisteren naar het evangelie…
Maar laten we eerst een lied zingen :
Lied 135: Niets kan jou raken.
(Uit “Bijbel in gewone taal” ) Matteüs 10, 26 – 33 : Wees niet bang voor mensen die slechte dingen over jullie zeggen. Want alles wat verborgen is, zal zichtbaar worden. En alles wat geheim is, zal bekend worden. Alles wat ik jullie vertel, is nu nog geheim. Ik vertel het alleen aan jullie. Maar jullie moeten ervoor zorgen dat het overal bekend wordt. En dat iedereen het hoort. Jullie moeten niet bang zijn voor de mensen. Ze kunnen wel je lichaam doden, maar niet je ziel. Je moet alleen bang zijn voor God, want hij kan iemand met lichaam en ziel vernietigen in de hel. Mussen kosten bijna niets, je hebt er al twee voor een paar cent. Toch valt er dankzij de macht van God, jullie Vader, geen mus zomaar dood op de grond. God weet zelfs hoeveel haren je op je hoofd hebt. Je hoeft dus niet bang te zijn. Jullie zijn voor God veel belangrijker dan mussen. Jullie moeten aan de mensen vertellen dat je bij mij hoort. Dan zal ik ook tegen mijn hemelse Vader zeggen dat jullie bij mij horen. Maar stel dat jullie tegen de mensen zeggen: ‘Ik ken Jezus niet’ dan zal ik ook tegen mijn hemelse Vader zeggen dat ik jullie niet ken.
Voilà, dat is duidelijk, we hoeven niet bang te zijn als we een relatie met Jezus opbouwen, want we zijn belangrijk voor Hem. Gelukkig leven wij in een land waar Christenen niet vervolgd of uitgemoord worden, maar dat neemt niet weg dat we toch wel eens in een conflictsituatie kunnen komen als we onze visie op geloof te berde brengen.
Het is mijn ervaring, en allicht ook die van jullie, dat als we spreken over ons geloof, over de overtuigingen die we daarbij hebben, de accenten die we willen leggen, de interpretaties die we hebben over bepaalde zaken uit de Schrift of uit de leer van de kerk, dat we dan verschillende reacties kunnen verwachten.
De wolven zijn dan voor mij de mensen die niet bereid zijn om hun overtuigingen of de kerkleer kritisch te benaderen, mensen die de wet boven de mens stellen, die denken de waarheid in pacht te hebben en minachtend op je neerkijken. Mensen die elke poging tot verandering per definitie verkeerd vinden, hel en verdoemenis preken en anderen met onnodige schuldgevoelens opzadelen.
Of zoals het in de eerste lezing van vandaag staat:
Uit Jeremia 20, 10 – 13 : Ik hoor van alle kanten gefluisterde dreigementen. Zelfs zij die eens mijn vrienden waren, kijken scherp toe en wachten tot ik een fatale fout maak. Ze zeggen: ’Misschien zegt hij iets dat niet mag. Dan kunnen we hem te pakken nemen.’ Maar de Heer staat aan mijn zijde, zij kunnen mij niet verslaan.
Ook de psalm uit deze zondagsviering doet er nog een schepje bovenop:
Uit Psalm 69 : (een lied van David) Ik ben moe van het roepen en mijn keel is schor. De mensen die mij haten zijn niet te tellen. Er is geen reden voor hun haat. Mijn tegenstanders zijn zo machtig. Zij drijven de spot met mij. O God, geef mij Uw trouwe hulp als antwoord daarop in Uw
goedheid en liefde. Red mij uit dit moeras. U ziet toch hoe ik word bespot, hoe beschaamd ik ben en tot schande gemaakt. U weet precies wie mij dit allemaal aandoen.
De opdracht was: overtuigen dat het koninkrijk der hemelen dichtbij kan gebracht worden, midden onder ons, het zal ons veel energie en goede wil kosten, maar het is mogelijk, ook al zal het niet perfect zijn. Voor sommigen echter is het Koninkrijk der hemelen niet vlakbij, maar iets voor later, na onze dood. De paradox is echter dat we niet moeten bezig zijn met de hemel van het hiernamaals, maar moeten meewerken aan het creëren van een hemel hier op aarde, dan pas komt het later ook wel goed. Dat meewerken betekent ervoor opkomen dat iedere mens tot zijn recht komt. En we kennen het lijstje wel… opkomen voor de zieke, de eenzame, voor wie honger heeft, voor wie uitgebuit wordt, voor de leefbaarheid van onze planeet, voor wie vlucht voor oorlog en onvrijheid, enzovoort. Dat is de kern van het evangelie dat in de eerste plaats een bevrijdende boodschap moet zijn. In verbondenheid met God, Zijn Geest van liefde uitdragen en gerechtigheid nastreven, waarbij we niemand uitsluiten.
In de verzen die aan de evangelietekst van vandaag voorafgaan zegt Jezus ook: ‘waar je ook komt, wens anderen vrede toe, en als men de bevrijdende boodschap niet aanvaardt (maar integendeel angst en wantrouwen zaait), ga er dan weg en schudt het stof van je voeten.’ Met andere woorden blijf niet in de conflictzone waar een stellingenoorlog heerst, en schudt de gevoelens van onvrede en onbegrip van je af, laat het los.
Ben ik nu niet te streng geweest in het beoordelen van anderen, de zogeheten wolven? Ben ik nu zelf niet een beetje onverdraagzaam? Zit hier een brok frustratie? Gods Geest fluister me in: ‘heb je vijanden lief’. Geen evidente opdracht. Daartoe kan ik deze 2 tools nog gebruiken: inzicht en nederigheid. Inzicht: het denken van elke mens wordt mede bepaalt door zijn opvoeding, opleiding en de sterk polariserende social media. Hou er rekening mee. En nederigheid die me zegt “acht de ander hoger dan jezelf”, ja ik realiseer me dat ik ook niet de wijsheid in pacht heb, en ook niet perfect ben.
Wat ook opvalt: Jezus zendt niemand alleen op pad. Christen zijn kan je niet alleen, dat is toch één van de redenen waarom we hier samen zijn. In verbondenheid met elkaar en met Jezus kunnen we licht brengen en het zout der aarde zijn. Zout geeft smaak aan de dingen en is een bewaarmiddel. De vrede bewaren of herstellen, dat is ruimte creëren waar liefde kan groeien en de demonen verdwijnen.
Lied 581: Zoals ik zelf gezonden ben
Voorbeden
Lied 149 Oergebaar
Tafelgebed 153: Verschenen is de mildheid
Onze Vader – Vredewens - Communie
Na de communie: Lied 196 Zegening
Slottekstje van Haemin Sunim :
Soms moet je opkomen voor je overtuigingen.
Je kunt niet iedereen tevredenstellen.
Laat je niet weerhouden omdat je bang bent dat iemand kritiek op je zal hebben.
Misschien maak je een paar vijanden,
maar veel anderen zullen respect voor je hebben omdat je opkomt voor de dingen waarin je gelooft.
Zegen.
VOORBEDEN
Getuigen van geloof en liefde in een harde wereld vraagt om innerlijke kracht en wijsheid. Laten we ons daarom tot God richten met enkele voorbeden:
Wij bidden voor politieke leiders, diplomaten en internationale bemiddelaars. In een wereld waarin dreigementen snel worden uitgesproken en bondgenootschappen wankelen. Geef dat zij niet kiezen voor de weg van de minste weerstand of de harde macht, maar onvermoeibaar blijven zoeken naar vrede en het naleven van menselijke waardigheid.
Wij bidden voor journalisten, hulpverleners, mensenrechtenactivisten en gelovigen die hun stem verheffen tegen onrecht, vaak met gevaar voor eigen leven. Zij zijn als schapen te midden van wolven, kwetsbaar en vaak onbegrepen. Schenk hun moed als ze worden tegengewerkt en herinner hen eraan dat Uw Geest door hen heen spreekt wanneer zij opstaan voor de waarheid.
Wij bidden voor onze eigen gemeenschap. Ook dicht bij huis ervaren we soms verharding, economische onzekerheid en toenemende polarisatie.
Geef ons de wijsheid om de gevaren en de hardheid om ons heen te doorzien, zonder zelf hard te worden.
Behoed ons voor bitterheid en cynisme wanneer we op weerstand stuiten.
Behoed ons ervoor dat we uit angst zelf als wolven gaan handelen. Help ons om stand te houden in mildheid, openheid en zorg voor elkaar.
Geef ons de moed om op te staan voor gerechtigheid en vrede, hoe groot de tegenwind ook is.
