werkgroep liturgie en voorgangers

Op donderdag 12 november om 19.30u tot 21.30 komen we weer samen met de werkgroep liturgie en voorgangers. 

We gaan verder op het spoor van vorige vergadering om samen uit te zoeken wat de zwaartepunten zijn van onze liturgie, waarom we doen wat we doen en hoe we dit verder gestalte kunnen geven. Daarvoor hebben we mekaar allemaal erg nodig. Dus graag zoveel mogelijk aanwezigheid!

In bijlage vinden jullie onder 'agenda' een uitgebreidere tekst ( van mij en ook van Jef S.) over wat daarbij als vraag gesteld kan worden en  hoe we dat zullen aanpakken. Mag ik vragen dat deze tekst vooraf aandachtig wordt bekeken en voorbereid?

Daarnaast zullen we ook stilstaan bij de vieringen van komende advent en Kerst.

Wie daarnaast nog dringende 'varia' wil indienen: wees welkom.

Van harte, 

Ria Verschueren

Dag allemaal,

I

Uit de brainstorm in vorige vergadering over hoe we best verder gaan met onze werkgroep, uitgaande van onze bekommernis om zo goed mogelijk gestalte te geven aan de liturgie in onze gemeenschap, kwamen al enkele tendenzennaar voor o.a.

- Iedereen voelt zich goed bij onze huidige liturgie.   Tegelijk is het  nodig te blijven reflecteren over het waarom en het hoe van wat we doen/niét doen.  Ook los van de komende verhuis is dit zinvol.

- Daarbij is de input van zowel voorgangers als andere kapelgangers van belang.   De aanwezige voorgangers en de (meeste?) andere leden zijn bereid verder mee te werken.

- Het aantal samenkomsten kan best beperkter.

- Minder eenstemmigheid lijkt er te zijn over het inhoudelijke van de samenkomsten: willen we ons vooral buigen over het praktische van de liturgie en/of is af en toe vorming ook van belang?

Inhoudelijk blijft het essentieel te blijven zoeken naar het waarom van wat we doen, naar wat de kern is van liturgie in het algemeen en van ónze liturgie in het bijzonder, naar wat we zeker willen behouden en onder welke vorm dat dan is? 

In Tertio (september 26 in het dossier liturgie) stelt Samuel Goyvaerts enkele inspirerende bedenkingen bij het zoeken naar liturgische kwaliteit, nl.

• Hoe vieren we dat God werkelijk centraal staat?

• Hoe bewaren we ruimte voor actieve deelname én voor ontvankelijkheid voor het mysterie?

• Hoe kan liturgie verstaanbaar zijn zonder plat te worden, nabij zonder alledaags te worden, verzorgd zonder elitair te worden?

Dat vraagt om vorming, gesprek en geduld.’

In datzelfde nummer van Tertio zegt Gabriel Ringlet :

‘Als je viert, word je bewoond door een woord dat van elders komt, dat je transcendeert. Hoe geven we dat woord van God met woord en daad gestalte?’

Hoe zoeken we een vruchtbare weg tussen de keuzemogelijkheden die voor ons liggen?

Het is de bedoeling dat we binnen dit kader mekaar als stem en tegenstem beluisteren.

Daarnaast blijft de vraag welke vergadervorm best werkt: splitsen we in aparte groepen: voorgangers vs niet-voorgangers (meer praktisch gericht) of houden we één groep?   Indien gesplitst, heeft elke groep dan een eigen insteek (bv. zoeken bij de voorgangers  naar vorm continuïteit over de vieringen heen? aanzet geven tot het ontwerpen van vieringen in groepjes? …)

Tenslotte legt de wereldgroep ons de vraag voor op welke manier “verbondenheid” (= het jaarthema van de groep) tussen de kapelgangers binnen de liturgie kan versterkt worden.   Kan expliciete(re) verwelkoming dat aanscherpen?  Of een grotere participatie van de aanwezigen? Of meer interactie tussen voorganger en vierenden?....  Is hiervoor grotere creativiteit nodig?...

Een gesprek waard…

Op het eind van de vergadering willen we zeker  een aantal knopen doorhakken.

II

We staan even stil bij de komende advent- en kerstvieringen.

Eventuele dringende varia kunnen nog ingediend worden.