Het bloed dat roept vanuit de aarde.
Een lezing van Genesis 4,1-16 volgens de dialoogmethode van Bakhtin.
Spreker: drs. Wenifredo Padilla OP
Het verhaal van Kaïn en Abel is geen monoloog maar een dialoog met God. De reactie van God is niet een laatste woord maar een waarschuwing. De dialoogmethode van Bakhtin begrijpt de tekst als een niet afsluitend woord. Het is bedoeld als vertelling over wat geschapen vrijheid en kwaad als een tekort betekenen. Moord daarentegen legt de ander het zwijgen op. Kaïns repliek “Ben ik misschien mijn broeders hoeder” is een uitvlucht of een alibi, terwijl de dood van Abel op de eerste plaats God treft die het slachtoffer hoort. Het teken op Kaïns hoofd is daarbij de weigering om hem definitief als moordenaar te bestempelen. In de Bijbelse traditie blijft de stem van Abel doorklinken tot bij het bloed van Christus. Dat komt ter sprake in de pauselijke teksten zoals ‘Evangelium vitae’, ‘Laudato si’ en ‘Fratelli tutti’. In deze teksten wordt verwoord dat Christus de stemmen van de geschiedenis niet tot zwijgen brengt, maar vooral die van de slachtoffers laat horen.
