------
Welkom
------
Liturgie
------
Vorming
------
Historiek
------
Archief
------
Kalender
------





23 augustus 2020

Wereldgebed


We zitten op ramkoers met de natuur. Een microscopisch virus dat zich wereldwijd vermenigvuldigt, gedraagt zich als evenveel zandkorreltjes in ons sociaal en economisch raderwerk. Het klimaat warmt op, het ijs op Groenland smelt sneller en sneller.

Samenwerken – symbiose – is de kracht van de natuur. Dit kan ons inspireren. We zijn een deel van de natuur en we hebben maar één wereld. Met welke visie gaan we nu verder? Gaan we het vaccin tegen corona eerlijk verdelen? Zullen we de slachtoffers van de economische recessie ondersteunen? Gaan we de opwarming van het klimaat aanpakken?

De droom van psalm 104 (vv. 10-15) kan ons hierbij de weg wijzen:

U leidt het water van de bronnen door beken,
Tussen de bergen beweegt het zich voort.
Het drenkt alles wat leeft in het veld,
De wilde ezels lessen er hun dorst.
Daarboven wonen de vogels van de hemel,
Uit het dichte groen klinkt hun gezang.

U bevloeit de bergen vanuit uw hoge zalen,
De aarde wordt verzadigd en vruchtbaar:
Gras laat u groeien voor het vee
En gewassen die de mens moet verbouwen.

Zo zal hij brood winnen uit de aarde
En wijn die het mensenhart verheugt,
Geurige olie die het gelaat doet stralen,
Ja, brood dat het mensenhart versterkt.

Jan Degraeuwe


------